Pelvik enfeksiyon, kadının iç genital organlarında çeşitli bakteriler ve virüsler tarafından oluşturulan bir enfeksiyondur. Bunların çoğunluğu cinsel ilişkide bulaşan bakterilerle , kalan daha ufak bir kısmı ise doğum, sezaryen, kürtaj, ya da bölgedeki ameliyat ve müdahalelere bağlı olarak meydana gelirler. Pelvik enfeksiyonların cinsel yolla bulaşan alt grubuna PID (Pelvic Inflammatory Disease) adı verilir ve en sık bu yolla meydana gelirler. Bu enfeksiyonların kadın sağlığı üzerinde çok önemli etkileri vardır. Dünyada kadında kısırlık oluşmasına neden olan etkenler arasında pelvik enfeksiyonlara bağlı tüp tıkanıklıkları birinci sırada yeralır. Bunlar daha ziyade cinsel yolla bulaştıklarından çok eşli cinsel yaşamı olan, ve/veya eşi çok eşli cinsel yaşam sürdüren kadınlarda daha sık görülür. Daha önceden pelvik enfeksiyon geçirmiş olmak, yeni takılmış spiral, sosyoekonomik yaşamın seviyesi diğer önemli faktörlerdir. Enfeksiyon öncelikle rahimağzında başlar ve zamanla daha yukarı çıkarak rahim iç tabakasını, sonra fallop tüplerini, daha da ileri aşamalarda tüplerden dışarı çıkarak pelvis içi diğer organları ve peritonu, çok daha ilerlediğinde ise tüm karıniçi organları tutar. Vücudun bağışıklığı genelde servikste başlayan enfeksiyonu kolaylıkla durdurabilir. Ancak etkenler çok yoğun bir şekilde bölgeye hücum ettiklerinde ve/veya çeşitli nedenlerle bölgenin savunması azaldığında veya yeni takılmış spiral gibi bir kolaylaştırıcı etken olduğunda serviksteki enfeksiyon daha yukarılara ilerleyerek pelvik enfeksiyon tablosunu başlatabilir ve bunun en büyük tehlikesi bazı durumlarda hayatı tehdid eden bir tablo yaratabilmesidir. Günümüzde cerrahi müdahalelerde ve doğumda steril şartlara özen gösterilmesi ve ameliyatlarda koruyucu antibiyotiklerin yaygın olarak kullanılması nedeniyle bu nedenlere bağlı ciddi enfeksiyonlar giderek azalmaktadır. Ancak, cinsel yolla oluşan pelvik enfeksiyonlar ise toplumun özelliklerine bağlı olarak (cinselliğin serbestlik derecesi, insanların “cinsellik alışkanlıkları”) ülkelerarası önemli farklılıklar göstermektedir. Pelvik enfeksiyonun hayati tehlikesi dışında en büyük tehlikesi tüplerde tıkanma ve/veya daralma, pelvis içi organlar arasında yapışıklık yapmasıdır. Bu iki durum da kadının kısır olma riskini veya gebelik oluştuğunda bunun bir dış gebelik olma riskini önemli derecede artırır. Pelvik enfeksiyonun cinsel ilişki sonucu gelişen tipinde (PID) Neisseria Gonorrhea (gonore=bel soğukluğu etkeni) ve Chlamydia Trachomatis (klamidya) esas etkenlerdir. Bu iki etken beraberce veya ayrı ayrı enfeksiyonu başlatırlar ve sonradan enfeksiyona diğer bakteriler de katılır. Gonore kelime olarak “sperm akıntısı” anlamına gelir. Klamidyalar pelvik enfeksiyon dışında konjunktivit (göz iltihabı), trahom ve lenfogranuloma venereum adı verilen enfeksiyonların da etkenidir. Klamidyalar endometrit (rahim iç tabakası enfeksiyonu) yaptıklarında kasık ağrısıyla birlikte düzensiz kanama (en sık ara kanaması şeklinde) yapabilirler.
Bu iki ana etken dışında mikoplazmalar, toksoplazma, tbc (tüberküloz basili), B grubu streptokoklar ve spiral kullanan kadınlarda aktinomiçes grubu etkenler de pelvik enfeksiyon yapabilirler. Pelvik enfeksiyonun en önemli belirtileri kasık ağrısı ve akıntıdır. Bu iki belirti dışında adetin düzensizleşmesi, ateş, ishal, idrar yaparken yanma, vajina içi sıcaklığın artması gibi belirtiler de olabilir. Tespit edildiğinde, eğer bulgular hafif ise hasta ayakta tedavi edilir ve bir ya da daha fazla sayıda antibiyotik verilir. Hastalığın cinsel yoldan bulaştığı düşünülüyorsa eş tedavisi de mutlaka yapılmalıdır. Aksi takdirde tedaviden belli bir süre sonra enfeksiyonun tekrarlama riski çok yüksektir. Tedavinin başlamasını takiben bir haftalık bir süre cinsel ilişkide bulunulmaması önerilir. İstirahat tüm hastalıklarda olduğu gibi esastır.
 
Diğer tarafta, hastanın durumu oldukça bozuk olduğunda, ateşi olduğunda, abse saptandığında ya da ayakta tedavinin başarısız olduğu durumlarda hasta yatırılarak tedavi edilir. Teşhisin tam olarak konulamadığı durumlarda da belli bir süre durum açıklığa kavuşana kadar hasta müşahadede tutulur. Spiral varken oluşan enfeksiyonlar, gebelik döneminde oluşan enfeksiyonlar ciddi boyutlara varabileceğinden mutlaka yatırılarak tedavi edilir. Pelvik enfeksiyonlar cinsel yolla bulaşan hastalıklar grubunda yeralırlar. Bu hastalıklardan korunma prensipleri pelvik enfeksiyondan korunmada da aynen geçerlidir. Şüpheli birisiyle ilişkiye girmemek ya da girilecekse mutlaka prezervatif kullanılmasını sağlamak, mümkün olduğunca karşılıklı sadık bir ilişki tarzı benimsemek bu hastalıktan korunmak için gerekli ana unsurlardır.

Bu yazı toplamda 391, bugün ise 0 kez görüntülenmiştir.